OPINIE

Poczynając od lat 90-tych XX wieku, kiedy konie arabskie stopniowo  przestawały być „ekskluzywnym materiałem eksportowym szczelnie odizolowanym od społeczeństwa” – wiosenne i jesienne przeglądy hodowlane w stadninach państwowych coraz bardziej otwierały się dla rosnącej rzeszy prywatnych hodowców tej rasy. Szczególnie dla początkujących stanowiły one cenne doświadczenie – dawały możliwość obejrzenia potomstwa po poszczególnych ogierach od różnych matek, porównania ich, co ułatwiało podjęcie decyzji „Czym kryć?” Zwłaszcza jeśli hodowca posiadał klacze spokrewnione z matkami stadnymi w Janowie Podlaskim, Białce czy Michałowie – mógł na własne oczy zobaczyć i ocenić efekt połączenia z podobnym materiałem genetycznym. Wprawdzie przeglądy wiosenne odbywały się pod koniec sezonu rozpłodowego, bo w maju, ale hodowcy mieli jeszcze szanse dokonania jakiejś korekty albo planów na dalszą przyszłość. Taki stan utrzymywał się przez lata – i komu to przeszkadzało?

Pomysły odseparowania „namaszczonych” od „gawiedzi” wylęgły się w głowach nominatów Koalicji 13 Grudnia w roku 2024. Już i przedtem prezesi stadnin wraz z ich głównymi hodowcami mieli możliwość odbywania narad tylko we własnym gronie, gdyż zawsze po zakończeniu przeglądów miały miejsce zamknięte zebrania podsumowujące. To jednak najwidoczniej nie wystarczało monopolistom, gdyż rozpoczęły się próby zamykania przeglądów dla osób z zewnątrz (poza, oczywiście uprzywilejowanymi wybrańcami). Dopiero po interwencji w KOWRze łaskawie zgodzono się na „odtajnienie” przynajmniej jesiennych przeglądów, co, jak widać, zaowocowało już „nową świecką tradycją”. Oczywiście lepsze to niż nic, ale nieśmiało przypominamy, że konie utrzymywane w stadninach państwowych nie są prywatną własnością ich prezesów, którzy sami w materiałach propagandowych określają je jako „dziedzictwo narodowe”!

Tymczasem praktyka zamykania przed „gawiedzią” (czy raczej współobywatelami, a więc suwerenem) imprez, które nie są opatrzone klauzulą tajności, kłóci się z szumnie deklarowaną „transparentnością”. Mało tego, nasuwa podejrzenie, że zarządy stadnin mają coś do ukrycia. Tym bardziej, że chodzą słuchy, jakoby dochodziło tam do przypadków brutalnego traktowania koni, nie miały one zapewnionej stałej opieki weterynaryjnej czy też brakło pieniędzy na leki bądź zabiegi… Takie pogłoski najlepiej zdementowałaby rzeczywista transparentność, umożliwienie krytykującym naocznego przekonania się, jak wygląda sytuacja. Tylko do tego nie trzeba traktować każdej krytycznej uwagi jako „obrazy majestatu”!

P.S. Informację o zamknięciu wiosennych przeglądów zaczerpnęłam z oficjalnego źródła – z SK Janów Podlaski. Natomiast p. Irena Cieślak kolportowała tę wiadomość na Facebooku już wcześniej – jakby była rzeczniczką prasową „Wielkiej Trójki”!